Lieve mensen,

De laatste blog vanuit Taiwan, de tassen zijn weer helemaal gepakt en we gaan vanavond weer op reis terug naar Nederland. De tijd is voorbij gevlogen maar we hebben weer genoten.

Gisteren hebben we het National Palace Museum bezocht. Een museum met allemaal chinese voorwerpen van 8000 voor christus tot nu. Erg mooi omdat allemaal te zien en ook dit hoort helemaal bij Taiwan. Voor de rest hebben we rustig aan gedaan. Eelco heeft een fikse verkoudheid en voelt zicht dus niet helemaal happy.

Vandaag gaan we nog naar de Handicraft Center en dan nog even naar de dierentuin. Vervolgens met de bus naar het vliegveld en naar huis.

Wat is er in de afgelopen 2,5 week veel gebeurd. Met ons hier in Taiwan, maar ook bij onze adoptievrienden in Nederland. Misschien moeten we maar in Taiwan blijven, want juist in deze 2 weken gebeurden er allemaal fantastische dingen op adoptiegebied. S een voorstel van een zoon en broertje, J + Y door naar de de landenintake en nu ook nog een voorstel van een dochter voor D. Wat een geweldig nieuws allemaal en wat zijn we ongelofelijk blij voor jullie allemaal. Dat maakt deze reis ook bijzonder. Eindelijk weer voorstellen uit Cathwel, voor bekenden (en onbekenden?).

Het is een prachtige reis geweest en juist de ontwikkelingen bij Cathwel maken het nog meer bijzonder.  We verlaten nu bijna het land van ons toekomstige kindje, met aan de ene kant pijn in mijn hart, maar aan de andere kant ook de hoop dat we volgend jaar weer terug komen maar dan om ons kindje in onze armen te sluiten. We blijven hopen en dromen en het komt goed……. We houden van Taiwan en alles wat erbij hoort. Taiwan hoort ook zeker bij ons voor altijd.

Gisterochtend zijn we met de bus van Kenting naar Kaohsiung (grote havenstad em tweede stad van Taiwan) vertrokken. We keken al uit om in het zelfde hotel als vorig jaar te verblijven, het Shihzuwan Hotel. Zo’n mooi en betaalbaar hotel hebben we nog nooit gezien: tweepersoonbubbelbad met flatscreen TV in de badkamer, grote kamer met heerlijk bed, en gratis laundry service! Dit hotel is ook nog eens recht tegenover de bushalte waar we aankwamen in Kaohsiung. Na een beetje bloggen en shoppen zijn we maar eens in dat bubbelbad gegaan…..

De volgende ochtend (vanochtend dus) zijn we met de metro naar de noordelijke wijk Zouying gegaan. Hier bevindt zich het mooie meer Lotus Pond. Dit is een meer van 1,5 bij 0,5 km met veel tempels eromheen een een mooie promenade waar je heel fijn rond om het meer kunt wandelen of fietsen. Wij hebben gewandeld en het was erg mooi. De dag begon mooi zonnig, maar later werd het iets bewolkt, wat niet zo erg is omdat het dan ook niet zo heet wordt. We hebben veel mooie foto’s van het meer en de eromheen gelegen tempels, met mooie beelden en beeldhouwwerk, gemaakt.

We hebben toen weer de metro naar de binnenstad genomen. Na de lunch bij de Subway zijn we doorgelopen naar de Love Pier, waar de Love River de haven instroomt, om daar net als vorig jaar de veerboot naar Cijin Island te pakken. Na een tijdje begon het ons te dagen dat er misschien niet zo vaak (of helemaal geen) veerboten gaan op doordeweekse dagen. We zijn daarom maar doorgelopen naar de drukkere veerhaven. Helaas hadden we ons een beetje verkeken op de afstand; we hebben er bijna een uur over gedaan. Gelukkig zijn we toch gewoon op Cijin Island aangekomen. Hoewel het in vergelijking met vorig jaar veel minder druk was (toen was het zaterdag, nu woensdag) en minder mooi weer, was het toch wel weer gezellig hier en hebben we lekker aan het strand gezeten. De favoriete plaatselijke snack is ongetwijfeld de gebarbecuede inktvis en vorig jaar hebben we gezegd dat we er een zouden proberen als we nog eens terugkwamen. Zo gezegd, zo gedaan!

Tegen vijf uur hadden we het wel gezien en zijn we weer terug gegaan naar het centrum om lekker te eten op de night market (met o.a. gefrituurde paddestoelen en rode dragonfruit!). Nu nog even bloggen en dan morgen weer op weg naar Taipei!

Op zondagavond kwamen we aan in Kenting, het zuidelijkste puntje van Taiwan. We zijn vanaf de bushalte direct naar de homestay gelopen waar we vorig jaar ook verbleven, Mama LuLu Guesthouse. Na even gewacht te hebben kwam de eigenaresse en haar eerste reactie was: " I know you!!!! You were here before!" Wij lachen, want dat klopte natuurlijk helemaal. Ook wist ze nog dat we toen met mijn ouders waren. Ma en Pa jullie krijgen de hartelijke groeten van mama LuLu.

Het was een verademing om weer in een mooie badkamer lekker te kunnen douchen en op een heerlijk zacht bed te kunnen slapen. We waren er echt aan toe. De volgende ochtend stonden we met prachtig weer op. Dus dit jaar was het wel het zonnige zuiden voor ons. Na een ontbijtje zijn we naar de hoofdstraat gelopen en (jullie raden het al) een scooter gehuurd. Toen zijn we vertrokken om een prachtige rit te maken door Kenting National Park. Onze eerste stop was Sheding Park. Een prachtig natuurgebied vlakbij Kenting waar opgestuwd koraalgesteente was. Dit vormde lange kloven en het was leuk om deze te ontdekken. Ook waren er weer mooie vlinders. Als die beesten nou eens stil blijven zitten grr… We hebben hier een goed aangegeven wandeling gevolgd van ongeveer een uur. Ook erg leuk voor kinderen. Hierna zijn we doorgereden via het uiterste zuidpuntje Eluanbi met wederom mooie vergezichten.

Vervolgens zijn we van de oostkust naar de westkust overgestoken. Onderweg werden we nog door een jongen van een of andere vage kerk/sekte aangesproken, maar we hebben ons niet tot Joseph Smith laten bekeren. We zijn een heel stuk langs de westkust naar beneden gereden om uiteindelijk aan te komen bij het mooie strand van Baisha Bay. Hier hebben we schelpjes gezocht, gaten gegraven en natuurlijk met onze voeten in de branding gestaan. Heerlijk wat een mooi strandje, zeker een aanrader om hier naar toe te gaan.

We hebben ook nog een bezoek gebracht aan Longluan Lake maar deze was gesloten. Toch hebben we er even rondgewandeld en een paar leuke vogels gezien.

Toen zijn we weer teruggereden naar Kenting. Na weer een goede nachtrust zijn we ‘s ochtends redelijk vroeg naar Sail Rock vertrokken om te gaan snorkelen. Dit keer met iets andere outfit (snorkel, duikbril, wetsuit, zwemvest, schoentjes en jawel, handschoenen). Dus we durfden zonder angst de zee (die veel kalmer was dan op Lanyu) in. En wat was het mooi, wat een visjes in alle kleuren en maten en Eelco heeft zelfs een zeeschildpad gezien. Het was echt prachtig en we zijn blij dat we dit gedaan hebben. Ook dit is zeker een aanrader voor kinderen die kunnen zwemmen.

Na een frisse douche, hebben we gedag gezegd tegen mama LuLu en zijn toen met de bus vertrokken richting Kaohsiung. Meer hierover in het volgende blogje!

Eindelijk kunnen we weer een berichtje plaatsen. Op Lanyu was dit niet mogelijk maar we zijn weer op de bewoonde wereld dus nu komt het helemaal goed.

Op donderdag zijn we eerst met de trein naar Taitung vertrokken, twee uurtjes van de East Rift Valley genieten. In Taitung aangekomen hebben we een taxi genomen naar het vliegveld en toen zaten we binnen een half uur in de lucht op weg naar Lanyu. Een strakkere planning kan haast niet. Toen we het eiland naderden zagen we de prachtige bergen en blauwe zee van Lanyu. Echt super mooi om te zien. Na de landing naar de information desk gegaan en nagevraagd voor een homestay. Nu sprak het vrouwtje bij de desk geen woord Engels dus dat ging niet echt gemakkelijk. Maar als snel wordt er iemand bij gehaald die wel een paar woorden Engels spreekt en toen was het eigenlijk snel geregeld. Ook de scooter was weer gehuurd en we konden op weg naar het plaatsje aan de andere kant van het eiland waar we zouden overnachten. Het weer was goed en het was echt fantastisch om rond te rijden. De mensen bij wie wij verbleven spraken echt daadwerkelijk geen enkel woord Engels, maar hun dochter (die niet op het eiland woont) sprak wel een behoorlijk woordje Engels dus met een mobiele telefoon kom je een heel eind. Telefoon naar ons en weer terug naar de ouders. Het waren duidelijk de oorspronkelijke bewoners van Lanyu, de Tao. Beide hielden ze erg van de Betel Nut maar ze waren wel erg vriendelijk en moesten wel heel vaak lachen. Met handen en voeten ontstaan er soms behoorlijk hilarische situaties.

Het kamertje waar we sliepen was klein maar het bed was goed. De kussens en dekens roken erg naar motteballen maar na een half uurtje ruik je dat niet meer (nou ja, nauwelijks). De 1e avond  zijn we met wat noodles en chips vroeg ons bed in gedoken. De volgende ochtend werden we wakker met een prachtig blauwe lucht. Wat een geluk, want eigenlijk zie je Lanyu nooit met mooi weer!!! Dus de scooter weer gepakt en een rondje gaan rijden en genoten van de prachtige uitzichten en rotsformaties. Ook snorkelspulletjes (= duikbril + schoentjes op Lanyu) gehuurd zodat we ook het koraal konden gaan ontdekken. Er waren geen gidsen meer om ons te begeleiden maar het was goed te doen o m zelf te snorkelen. Dus wij vol goede moed op zoek naar een mooie snorkelplek, waar de zee niet te wild was. Uiteindelijk een vrij rustige plek gevonden en Eelco ging als eerste het water in. Hij gaf net een seintje dat het goed was om er in te komen en toen ging het mis. Een grote golf gooide Eelco om en ik zag hoe Eelco over het koraal meegesleurd werd door de golf. Ik schrok me rot, uiteindelijk kon hij weer uit de zee komen maar met grote schaafwonden en snijwonden van het koraal. Pfff echt enorm heftig en de schrik zat er goed in. Hierna meteen ter ug gegaan en is Eelco onder een koude douche gegaan en hebben we daarna zijn wonden verzorgt. Hebben we toch gebruik moeten maken van de EHBO kit die we mee hadden. Gelukkig viel alles uiteindelijk mee. Niks gebroken alleen beurs en een beetje kapot maar ook de pijn viel gelukkig mee. Helaas is Eelco in de strijd wel zijn trouwring verloren, maar het had veel erger kunnen zijn.

Hierna zijn we toch nog een keer op pad gegaan en heb ik uiteindelijk bij een heel rustig stukje nog gesnorkeld en ik moet zeggen het was wel heel mooi! Zo veel verschillende visjes maar echt genieten konden we toch niet meer. ‘s Avonds heeft de eigenaaresse wel heerlijk voor ons gekookt. Wat een feestmaal, echt super!! We besloten een dag eerder terug te vliegen, maar het geluk was nog niet terug. Die nacht begon het te stormen!!! Ongelofelijk wat een storm! Ook de varkens die los op het eiland rondlopen waren van slag en stonden precies bij ons huisje te schuilen en begonnen midden in de nacht te gillen. Dus ik in mijn pyama die beesten wegjagen. Gooien ze de scooter om ver…. nog meer herrie en gegil. Zucht wat een nacht….

De volgende dag is Eelco (door weer en wind) richting het vliegveld gereden om eens te kijken of er vliegtuigen gingen en de snorkels terug te brengen. Daar zat een ander blank stel (de enige andere buitenlandse toeristen op dat moment op het eiland) en zij bleken ook Nederlanders te zijn. Zij zaten er al heel wat uurtjes maar het zag er niet naar uit dat die dag nog een vliegtuig zou gaan. ‘s Avonds weer heerlijk gegeten (varken oftewel bot’a), maar de schrik zat er bij mij in. Ik zag mezelf al een week op Lanyu blijven en we wilden graag terug naar Taiwan. Die ochtend zijn we vroeg (06:30) naar het vliegveld gegaan om onze naam op een lijst te zetten. De heer des huizes heeft mij met de tassen naar het vliegveld gebracht en Eelco kwam op de scooter. Onze gastheer en -vrouw waren echt enorm vriendelijke mensen. We stonden uiteindelijk op plek 8 en 9 op de lijst gevolgd door de andere Nederlanders. Toen kwam de spanning, zou er een vliegtuig gaan vandaag en konden we dan mee. Het weer leek beter dan de dag ervoor. In totaal passen er 19 mensen in het vliegtuigje, maar soms waren meerdere plekken gereserveerd en bleven er maar een paar plekken over.

Na al een aardig tijdje wachten met inmiddels een behoorlijk groepje mensen kwam het bericht dat het eerste vliegtuig van de dag zou gaan: opluchting alom. Helaas waren er niet genoeg niet-gereserveerde plekken (aan het reserveringssysteem zouden we een apart weblog kunnen wijden…..). Voor de volgende vlucht stonden we echter boven aan de lijst, dus we bleven positief gestemd. Dan zul je natuurlijk altijd zien dat de tweede en derde vlucht worden geannuleerd. Toen kwam bij ons toch weer de vrees dat we nog wel een week op het eiland zouden zitten. Gelukkig kwam na de lunch, een potje klaverjassen en toepen het verlossende bericht dat de vierde vlucht wel ging en er plaats was voor ons en onze landgenoten! Pheww!!

Helemaal uitgelaten stapten we in het kleine propellorvliegtuig. Het opstijgen was errug bumpy! Gelukkig waren we snel op voldoende hoogte en voordat we het wisten waren we weer in Taitung. We hebben met onze landgenoten een taxi gedeeld naar het treinstation. Waar zijn naar Hualien gingen, vertrokken wij richting Kenting; meer hierover in de volgende blog!

Het waren dagen vol ups en downs, maar het was toch onvergetelijk.

We zijn weer terug van onze 3 daagse scootertocht langs de oostkust en de East Rift Valley! Alles is helemaal goed gegaan en het was geweldig.

We zijn maandag vertrokken met de scooter over Highway 11 langs de ooskust naar beneden. Echt helemaal super, de oostkust is heel mooi en erg ruig. We hebben meerdere stops gemaakt onderweg (anders krijg je ook wel erg zere billen) bij een aantal highlights van de East Coast National Scenic Area. Zo zijn we gestopt bij de Baci Viewing Platform, Platform of the Three Immortals en nog bij een grottencomplex (waar de Lonely Planet niet over te spreken was en wij eigenlijk ook niet). Het is echt fantastisch om vanaf de scooter van alle mooie uitzichten te genieten. Uiteindelijk kwamen we rond een uur of 5 ‘s middags in Dulan aan waar we een slaapplek geregeld hebben. We bleven in een nogal shabby huisje op zo’n 50 m van de zee en we konden de golven heel goed horen. Normaal konden er 8 personen slapen maar we waren er maar met   z’n tweetjes. De slaapplekken leken erg op die van Nepal en degene die daar geweest zijn snappen me dan wel (dunne matrasjes en zere heupen). Maar goed, op zich helemaal goed voor een nachtje.

De volgende dag zijn we nog even vanaf het huisje naar het stenen strandje gelopen (vanwaar we Green Island (Lyudao) konden zien liggen) en toen weer op de scooter gestapt. Het was weer prachtig weer en ik moet zeggen ook weer een prachtige tocht! We zijn eerst naar de Water Running Up geweest. Dit deden we samen met 3 tourbussen vol met bejaarde Taiwanezen, maar op zich was het best leuk om hier een kijkje te nemen. Ik heb ook nog een oud mannetje geholpen een hellinkje af te komen waarna ik veel vriendelijke woorden kreeg (denk ik) en ik in mijn bovenarmen geknepen werd door zijn vrouw (denk ik) die zei dat dikke bovenarmen had of sterke bovenarmen, ik hoop het laatste!! Hierna zijn we door gereden naar Xiaoyeliu (Little Yeliu), een park met verschillende rotsformaties. Helaas was hier nog veel schade van de tyfoon Morakot en konden we de mooiste plekjes  niet bezoeken. Uiteindelijk zijn we in het Visitors Center maar met een neprots op de foto gegaan (bijna echt!) en hebben we een tijdje gepraat met het meisje wat daar werkt. Hierna zijn we weer op de scooter gestapt om via een provinciale weg naar de East Rift Valley te gaan. Zucht… wat was het ongelofelijk mooi. Zo’n mooie weg met verschrikkelijk mooie uitzichten, maar halverwege werd de weg in eens een onverhard grindpad…. Ja daar rij je dan met je scooter. Eelco had een bord gezien met heel veel chinese tekens en 14 dus we namen aan dat het pad 14 km was.. Het waren 14 lange km’s maar uiteindelijk kwamen we weer op een asfaltweg. Ik moet zeggen dat ik het behoorlijk spannend vond en heel hard "Joehoe" heb geroepen toen we weer op de asfaltweg zaten. Helaas, 200 m verder begon het grind weer, gelukkig dit maal voor "slechts" 1 kilometer.

Hierna zijn we door gereden naar onze slaapplek. Dit was een enorm contrast met de avond er voor. De homestay heet Wisdom Garden en wordt gerund door een boedhistisch stel. Zij schildert en geeft schilderles en hij is een Old Man zoals hij dat zelf zei. We werden meteen heerlijk verwend met vers fruit (guave (die Eelco toch echt niet zo lekker vond), sinaasappels, gedroogde pruimen en dadels), snoepjes, koffie en thee. We hadden ook een prachtige grote kamer met uitzicht op het kustgebergte en heel veel ramen en plek voor een familie, dus zo klein als de kamer de nacht ervoor was, zo ruim was de kamer nu, en wat een lekker bed. We kregen ook nog een chinese tekening van de vrouw des huizes. Zo bijzonder en zo gastvrij.

Vanochtend begon de laatste dag van onze scootertocht. Helaas was het wel een stuk slechter weer geworden, maar op zich regende het niet. Eerst hebben we nog even lekker ontbeten en nog een tekening gekregen maar nu van de heer des huizes en toen zijn we weer onderweg gegaan. We zijn gestopt bij het Fuyuan Forest Recreational Area, waar we naar een waterval gewandeld zijn (wat niet meeviel) en van de vele mooie vlinders genoten hebben. Echt super mooi. De vlinders zijn zo ongelofelijk groot en mooi en alle kleuren. Vooral de blauwe erg schuwe vlinders zijn erg mooi. Hierna zijn we weer doorgereden en nog 1 keer gestopt bij de 7eleven voor de lunch (broodje hotdog en een brain freeze slurpee) en toen door een mistig, grijs en druilerig Taiwan terug naar Hualien gereden. Zelfs als het druilerig is vind ik het nog heel erg mooi. Het waren 3 ongelofelijke dagen en ik vond het helemaal fantastisch. Het is zeker een aanrader om dit een keer te doen en neem gerust je kind en de hond tussen de benen op de scooter want dat is hier heel normaal!

Morgen vertrekken we richting Lanyu (oftewel Orchid Island, een eiland ten zuidoosten van Taitung) eerst met de trein en dan met het vliegtuig. We zijn benieuwd of het allemaal gaat lukken. Het kan nu ook wel weer even duren voordat we weer een berichtje kunnen plaatsen. Maar als er gelegenheid is laten we zeker iets van ons horen.

Zo hier een berichtje uit Hualien. We zijn vandaag vertrokken richting de oostkust. Vanochtend de trein gepakt en inmiddels lekker in het hotel Naluwan, waar we een prachtige kamer hebben (ma het is hetzelfde hotel waar we de mokken hebben gekocht en zo veel korting hadden gekregen op de kamer maar nu kregen we een grotere meteen voor 1400 NTD).

Gisteren een heerlijke dag gehad in Taipei. ‘s Ochtends zijn we met de metro richting Taipei Zoo gegaan om daar met de gondelbaan omhoog te gaan naar Maokong. Helaas werkte de gondelbaan niet omdat deze nog stuk was na de tyfoon Morakot van augustus. Dus toen maar besloten met de bus te gaan. Een prachtige rit naar boven. De vrouwelijke buschauffeur ondertussen ons de highlights uitleggen "101, tea house, tea house, tea house, etc) Dus jullie begrijpen het wel: we stopten bij een Tea house waar we heerlijk 2 uur lang de lokale thee gedronken en van het uitzicht genoten hebben. Hierna zijn we een stukje naar beneden gelopen. De bus kwam er aan rijden; even zwaaien en we konden weer mee terug. Zo makkelijk allemaal…

Hierna zijn we naar het Dadaocheng Riverside Park gegaan waar die dag het Fireworks Festival werd gehouden. We liepen het park binnen en het eerste wat we zagen was een hele lange rij. Bleken er gratis dingen te worden uitgedeeld waar veel Taiwanezen voor in de rij gaan staan. Dus Nederlanders als wij zijn gaan wij ook in die ellenlange rijen staan. In de eerste rij konden we een gratis mok krijgen met het Fireworks Festival erop. Leuk gratis souvenirtje dachten we maar helaas de laatste doos ging ongeveer 10 mensen voor ons leeg…. Toen kregen we als troost Kleenex natte tissues (hahaha, nu kan ik er om lachen maar gisteren was de teleurstelling groot!). Vervolgens weer in een andere rij gaan staan, waar we een boekje over het ontstaan van Taipei kregen (in het Engels, wel zo handig), een bekertje water en een geluksamuletje (duurde even voordat we hier achter waren). Er waren nog veel meer rijen maar we hielden het toen maar voor gezien.

Hierna zijn we naar het hotel van ons landencontactpersoon Martha gelopen, waar we elkaar om 5 uur troffen. Ook hebben we Nienke ontmoet die ook vrijwilliger is van Meiling en verantwoordelijk is voor de foto’s van Cathwel (hoop dat ik het goed zeg). We zijn gezellig met z’n viertjes een hapje gaan eten in de food court van Taipei Main station. Leuk om elkaar zo te ontmoeten in Taiwan en elkaar te spreken.

Na het eten zijn we weer naar het park aan de Danshui Rivier gegaan waar we die avond van het vuurwerk zouden gaan genieten. Het was er echt ongelofelijk druk. Ik heb nog nooit zoveel Taiwanezen bij elkaar gezien. Echt onbeschrijfelijk. Het werd naarmate de avond vorderde alleen maar drukker, jonge kinderen, ouderen, van alles. We keken onze ogen uit.

En toen, om iets voor half negen, begon het. Nou….. Ik heb er gewoon geen woorden voor. Ik zal het toch proberen: prachtig, fantastich, ongelofelijk, echt heel heel mooi! We stonden daar met z’n vieren met open monden  te kijken. Het thema was de bloemenexpositie van volgend jaar. Bepaald vuurwerk zag er ook echt uit als bloemen op steeltjes met blaadjes (hoe doen ze het!).

Toen het afgelopen was zijn we met tienduizenden andere mensen teruggelopen naar de uitgang. Martha hoefde af en toe niet eens zelf te lopen het ging vanzelf. Toen we de poort van het park door waren kregen we weer de vrijheid en hebben we afscheid genomen van Martha en Nienke. Hierna zijn we naar het hotel gelopen met honderden scootertjes op de weg naast ons, lopen ging sneller.

Het was echt een prachtige dag en we hebben weer genoten. Ook vonden we het heel leuk om Martha en Nienke ontmoet te hebben in Taipei (de foto’s van het vuurwerk stuur ik naar jullie toe!)

Morgen gaan we met de scooter op pad, dus dan zal het wel weer even duren tot een volgende update!

Zo, hier weer een berichtje! We hebben vandaag een prachtige dag gehad! Vanochtend zijn we om iets over 8 opgestaan, want we wilden graag naar Yangmingshan, een Nationaal Park net ten noorden van Taipei.

Na het ontbijt zijn we eerst 2 haltes met de Metro gegaan, waarna we ons opgesteld hebben bij het bordje van de buslijn R5. Dit bleek echter de uitstaphalte en werden door een lief vrouwtje in het chinees naar de andere kant gestuurd (wel handig die universele taal: gebaren!!). Toen naar de andere kant gelopen en daar stonden twee lange rijen met mensen. Een rij met oudere mensen en een rij met studenten. Wij netjes achteraan gesloten in de eerste, blijkt de rij waar we in stonden de zit-rij te zijn en de rij met jonge mensen de sta-rij. Zo leer je nog eens wat. Toen zijn we maar overgestapt naar de sta-rij en hebben we de busrit  naar Yangmingshan gestaan (iets meer dan een halfuurtje). In Nederland kunnen we hier toch nog wel wat van leren (zonder ellebogen de bus in komen).

Nadat we in Yangmingshan waren aangekomen hebben we een prachtige wandeling gemaakt. Eerst naar de top van Cising Mountain (1120m) gelopen. Dit moest via oneindig veel traptreden…. Pff en zweten, want het was wel zo’n 28 graden, maar wat een uizicht! We hebben echt genoten. We moesten ruim 600 m stijgen, maar dat was de moeite zeker wel waard. Boven op de top hebben we heerlijk gezeten en van het prachtige uitzicht genoten. Via de andere kant van de berg z ijn we weer terug gelopen. Ook dit was erg leuk. We liepen langs zogenaamde Sulfur Pits. Wat een stank; echt wel meer dan 100 rotte eieren bij elkaar, maar o zo mooi om al die rook-/stoomwolkjes te zien en de prachtige zwavelkristallen. Dan zie je het vulkanisch tintje van Taiwan.

Hierna zijn we via een mooi bospad (met heel veel eekhoorntjes en een enge super-reuzenwesp) terug gelopen naar de ingang van het park. Er is nog veel meer te zien in dit park, maar daar hadden we helaas niet genoeg tijd voor. Maar we weten wel: we gaan zeker terug, ook voor kinderen is dit erg leuk (maar dan met het busje wat het park rondrijdt).

We zijn hierna met de bus terug gegaan (dit keer stonden we wel goed) en hebben met zo’n 70 studenten de terugreis gemaakt. Dit keer duurde de reis (vanwege de avondspits) wel een uur. Hierna  zijn we een hapjegaan eten op de Shilin Night Market. Pff het buikje zit weer vol.

En toen terug in hotel het goede nieuws via SMS (bedankt Chantal) dat er eindelijk weer een voorstel uit Cathwel is. Siska vanaf hier nogmaals gefeliciteerd, wat een geweldig nieuws!! Een vreugdedansje was dit nieuws zeker waard!

Helaas lukt het niet om vanaf deze computer foto’s te uploaden, dus foto’s volgen later.

Zo ons eerste verslagje vanuit Taiwan. We zijn vanochtend om 11:15 geland in Taiwan. We hadden deze keer geen eigen schermpjes in het vliegtuig en dan duurt het toch best lang…. Maar na de stopover in Bangkok waren we eigenlijk wel snel in Taiwan.

We zijn met prachtig weer aangekomen. Lekker warm en een mooie blauwe lucht met hier en daar een wolkje. Eerst natuurlijk weer de bus van het vliegveld naar Taipei Main Station genomen en hierna een metrokaart gekocht en met de metro naar het Friend spring Hotel gegaan. Het is een mooi hotel en goed gelegen dichtbij een metrostation dus lekker makkelijk.

Na ons opgefrist te hebben zijn we richting Chiang Kai Shek gegaan. Vorig jaar stonden de twee aanliggende gebouwen in de stijgers en hadden we niet zo mooi weer. Nu met het namiddag zonnetje erop was het prachtig. Nog even met 2 typische Amerikanen gekletst die uit Finland en Canada kwamen maar ze waren typisch Amerikaans en Jehova dus ik maakte ze snel duidelijk dat we die ook in Nederland hebben.

Hierna doorgelopen naar 2-28 Peacepark waar Eelco het voetmassage pad heeft uitgeprobeerd en nog een tijd gloeiende voeten had. En toen op een bankje even rustig gezeten en naar andere mensen zitten kijken (ook altijd leuk). Hierna hadden we toch wel trek gekregen (want het vliegtuigvoedsel was nou niet bepaald een culinair hoogstandje) en zijn we dichtbij ons hotel naar een buffetrestaurant en daar hebben we echt heerlijk gegeten.  Het was er ook erg druk dus dat is altijd een goed teken. Gewoon aanwijzen wat je lekker lijkt en uiteindelijk voor met z’n tweeen voor 200 NTD gegeten (iets meer dan 4 euro). Morgen misschien weer.

Nu gaan we zo lekker op ons bed liggen en op tijd naar bed. Want zo’n nacht doorhalen daar wordt ik toch echt iets te oud voor.

Nu nog even lekker op de bank en morgen dan het vertrek. We vliegen om 12:30 vanaf schiphol en dan na een vlucht van bijna 15 uur met stopover in Bangkok komen we op donderdag om 11:00 aan in Taiwan.
We hebben er erg veel zin in en kijken er echt al enorm naar uit. We zitten ons al te verheugen op de nightmarkets…. Hmmmm ja het wordt vast weer helemaal top.
Ook vinden we het erg leuk dat we zaterdag een afspraak hebben in Taipei met ons landencontactpersoon. Zij is in Taiwan om 2 kindjes op te halen. We gaan gezellig een hapje eten. Zo bijzonder dat we elkaar in Taiwan gaan ontmoeten.

Nou nu nog even lekker relaxen op de bank en dan lekker het bedje in. We kunnen wel uitslapen vergeleken met een werkdag dus we blijven lekker liggen tot 07:30 uur. Luxe hoor!

Ook deze reis gaan we compleet zelf georganiseerd. Na onze vorige reis was het duidelijk dat dit zeker goed te doen is in Taiwan. De Rough Guide en de Lonely Planet mee en dan zie we wel weer.
We vertrekken op woensdag met Eva Airways waarna we de volgende dag in de ochtend aankomen in Taipei.

Taipei, Yangmingshan en Maokong
De eerste dagen verblijven we in Taipei. Het hotel hebben we nog niet geboekt. We hebben een lijstje met hotels gemaakt welke een optie zijn. Dit keer willen we in een ander deel van de stad maar er is gelukkig genoeg keus.
Vanuit Taipei gaan we de volgende dag met de bus naar Yangmingshan. Yangmingshan is een van de 6 Nationale parken in Taiwan, waar je heerlijk van de prachtige natuur kan genieten. Ook staat Yangmingshan bekend om zijn hot springs en de blauwe Ekster. Hier gaan we heerlijk wandelen en voor de rest hopelijk wat vogels spotten.
De volgende dag zijn we van plan naar de Taipei zoo te gaan en daarna met de Gondola (als deze in bedrijf is) naar Maokong. De Taipei zoo is een mooie dierentuin waar we de vorige keer ook geweest zijn maar dit keer willen we graag de pandaberen zien dus nog een bezoekje gepland. Maokong is een stad ten zuiden van Taipei waar veel thee verbouwd wordt. Hier willen we gewoon een beetje ronddwalen en in theehuisjes uiteraard de thee proberen.
‘s Avonds hopen we van een vuurwerkshow te gaan genieten langs de Danshui rivier. We zijn benieuwd!

Hualien en de oostkust
Op zondag gaan we dan door naar Hualien dit doen we met de trein. Hualien is de stad van de Marmer en hier willen we gewoon weer van de mooie parkjes en straatjes genieten. Vanuit Hualien willen we 3 dagen met de scooter gaan rijden. We laten dan een deel van de bagage achter in het hotel in Hualien en gaan dan eerst met de scooter langs de oostkust naar het zuiden. De oostkust is een prachtige bergachtige kust met geweldige uitzichten, kleine plaatsjes en nog wat leuke bezienswaardigheden. De terugweg gaan we door de East Rift Valley weer naar het noorden. De East Rift Valley ligt tussen de bergen van de kust en de bergen van het binnenland in en bevat 3 natuurparken. Waar we slapen weten we nog niet maar er schijnen veel B&B te zijn dus dat komt wel goed.

Lanyu
Als we teruggekomen zijn in Hualien gaan we de volgende dag door naar Lanyu een eiland ten zuidoosten van Taitung. Op dit eiland wonen nog de oorspronkelijke bewoners, Yami. We gaan 3 dagen het eilandje ontdekken, zowel de mensen, de bergen en het koraal. Snorkelen staat ook zeker weer op ons lijstje. We zijn van plan om met het vliegtuig te gaan maar misschien wordt het ook wel weer een bootreis.

Kenting
In Kenting gaan we hopelijk genieten van de zee, het strand en van alweer een nationaal park. Dit park willen we weer met een scootertje gaan ontdekken. Ook al er natuurlijk weer gewandeld worden.

Little Liouciou
Na het bezoek aan Kenting gaan we door naar weer een eiland maar nu ten westen van de westkust. Hier willen we 1 dagje doorbrengen. Dit eiland staat ook weer bekend om z’n prachtige rotsformaties en mooie stranden. Dus we zijn benieuwd!

Kaoshiung en Meinong
Hierna gaan we door naar Kaoshiung de havenstad aan de westkust. Hier blijven we 2 daagjes en vanuit Kaoshiung gaan we nog een uitstapje maken met de bus naar Meinong. Dit plaatsje staat bekend om de handgemaakte en geschilderde parapluutjes. Ook schijn je er prachtig te kunnen fietsen dus dat willen we zeker gaan doen en het platteland en de Hakka cultuur ontdekken.

Hierna gaan we weer richting Taipei met de High Speed Rail en dan zit er alweer op… Maar eerst maar genieten van wat nog komen gaat.